Σύμβουλος της Ιαπωνικής κυβέρνησης δήλωσε ότι η ζωή γύρω από το πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα δεν θα μπορεί να συνεχιστεί κανονικά για τα επόμενα 10-20 χρόνια. Όπως αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία», η βορειοανατολική Ιαπωνία δεν θα είναι κατοικήσιμη λόγω της μεγάλης οικολογικής καταστροφής, σύμφωνα με τον Κενίτσι Ματσουμότο, καθηγητή πανεπιστημίου και σύμβουλο της κυβέρνησης.

Τα παραπάνω επιβεβαιώνουν τα ιαπωνικά πρακτορεία Jiji και Kyodo αλλά και το τηλεοπτικό κανάλι TBS.

Παρόλα αυτά όμως ο πρωθυπουργός τόνισε ότι πρόκειται για προσωπικές εκτιμήσεις του Ματσουμότο και ο ίδιος δεν θα έκανε ποτέ τέτοιες δηλώσεις.

econews

Οι τελωνειακές Αρχές του Βλαδιβοστόκ, στη ρωσική Άπω Ανατολή, εμπόδισαν την εισαγωγή 49 αυτοκινήτων από την Ιαπωνία στα οποία βρέθηκαν ίχνη ραδιενέργειας. Τα αυτοκίνητα στα οποία εντοπίστηκαν τα ραδιενεργά στοιχεία καίσιο-127 και ουράνιο-238 σε επίπεδα δυόμιση με έξι φορές υψηλότερα από τα επιτρεπτά, σφραγίστηκαν σε ειδικά κιβώτια μέχρι να διαπιστωθεί να μπορούν να διατεθούν προς χρήση.

Το Βλαδιβοστόκ, η κύρια πόλη της ρωσικής Άπω Ανατολής, βρίσκεται σε απόσταση περίπου 1.000 χιλιομέτρων από τον ιαπωνικό πυρηνικό σταθμό της Φουκουσίμα που επλήγη από το σεισμό και το τσουνάμι της 11ης Μαρτίου.

Εντωμεταξύ, οι ρωσικές Αρχές ελέγχου τροφίμων εντόπισαν και κατάσχεσαν εισαγόμενες τροφές από την Ιαπωνία μολυσμένες με ιώδιο-131 και καίσιο.

econews

Με μεγάλη καθυστέρηση, η ιαπωνική κυβέρνηση ανέβασε χθες την κλίμακα επικινδυνότητας του ατυχήματος στο 7 και επέκτεινε τη ζώνη αποκλεισμού στα 30 χλμ. Τα μέτρα αυτά όμως δεν είναι αρκετά, λέει η περιβαλλοντική οργάνωση Greenpeace. Η Greenpeace τονίζει ότι είναι απαραίτητη και η άμεση εφαρμογή ενός καθεστώτος επίσημης προστασίας του πληθυσμού στην ευρύτερη περιοχή της Φουκουσίμα.

Η ιαπωνική κυβέρνηση προχωρά στην εκκένωση των πόλεων Νάμιε, Ιιτάτε και Μιναμισόμα, όπου βρέθηκαν υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας εξαιτίας του πυρηνικού ατυχήματος στη Φουκουσίμα που κατατάσσεται πλέον στο επίπεδο 7 της Διεθνούς Κλίμακας Πυρηνικών και Ραδιενεργών Περιστατικών (INES), στο ίδιο επίπεδο δηλαδή με το πυρηνικό ατύχημα στο Τσερνόμπιλ το 1986.

Η Greenpeace χαιρετίζει αυτές τις δύο αποφάσεις της ιαπωνικής κυβέρνησης, τονίζει όμως ότι έρχονται με μεγάλη καθυστέρηση. Η οργάνωση είχε ήδη από τις 25 Μαρτίου επισημάνει ότι η ποσότητα ραδιενέργειας που είχε εκλυθεί από τον πυρηνικό σταθμό της Φουκουσίμα μέχρι εκείνη την ημερομηνία, κατέτασσε το ατύχημα στην κλίμακα 7.

Όσον αφορά τη ζώνη αποκλεισμού, η Greenpeace ζητάει η ευρύτερη περιοχή της Φουκουσίμα να τεθεί υπό καθεστώς επίσημης προστασίας, να διενεργηθούν εκτεταμένοι έλεγχοι για ραδιενέργεια στα τρόφιμα και το έδαφος, και να απομακρυνθούν οι έγκυες γυναίκες και τα παιδιά από τα «θερμά σημεία» (σημεία με υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας) στην πόλη της Φουκουσίμα και την Κοριγιάμα.

«Ένα μήνα μετά την έναρξη της πυρηνικής κρίσης, επιτέλους η ιαπωνική κυβέρνηση αναγνωρίζει τη σοβαρότητα της κατάστασης ανεβάζοντας το ατύχημα στην κλίμακα 7.  Πολλοί άνθρωποι στην περιοχή της Φουκουσίμα όμως ακόμα δεν έχουν λάβει από τις αρμόδιες αρχές τις απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν από τη ραδιενέργεια. Η επόμενη κίνηση της ιαπωνικής κυβέρνησης για την προστασία των περισσότερων από 1 εκατομμύριο ανθρώπων που ζουν στην ευρύτερη περιοχή της Φουκουσίμα και της Κοριγιάμα, είναι να ανακηρύξουν καθεστώς επίσημης προστασίας», δήλωσε η Rianne Teule, ειδική της Greenpeace σε θέματα ραδιενέργειας.

Με την ανακήρυξη ενός καθεστώτος επίσημης προστασίας για την ευρύτερη περιοχή της Φουκουσίμα, η κυβέρνηση θα υποχρεούται άμεσα:

*να προχωρήσει στην απορρύπανση ή την εκκένωση συγκεκριμένων «θερμών σημείων» με υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας
*να προχωρήσει σε ενδελεχή εκτίμηση της επέκτασης της ραδιενέργειας καθώς και των τρόπων με τους οποίους εκτίθεται σε αυτή ο πληθυσμός
*να ανακοινώσει ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο προστασίας του πληθυσμού από περαιτέρω έκθεση στη ραδιενέργεια
*να αποζημιώσει όσους έχασαν τις περιουσίες τους

econews, Greenpeace

Την επαναλειτουργία πυρηνικού αντιδραστήρα που είχε τεθεί εκτός λειτουργίας προ τριετίας εξαιτίας σεισμού που έπληξε την περιοχή Νιγκάτα εξετάζει η Tepco, διαχειρίστρια εταιρεία της πυρηνικής μονάδας της Φουκουσίμα. Παρά το γεγονός ότι η Ιαπωνία απειλείται με μια άνευ προηγουμένου οικολογική καταστροφή εξαιτίας της διαρροής πυρηνικής ενέργειας στη Φουκουσίμα, οι ιθύνοντες της Tepco απασχολούνται μεταξύ άλλων και με την παραγωγική δυνατότητα της εταιρείας.

Στόχος η αύξηση της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας στο επίπεδο των 50 γιγαβάτ μέχρι το καλοκαίρι, προκειμένου να αποφευχθούν διακοπές στη ρευματοδότηση.

Μεταξύ διαφόρων εναλλακτικών πηγών ενέργειας, η εταιρεία εξετάζει σοβαρά την επανέναρξη της λειτουργίας του αντιδραστήρα 3 της πυρηνικής μονάδας Kashiwazaki-Kariwa που είχε διακοπεί εξαιτίας του σεισμού μεγέθους 9,1 Ρίχτερ που είχε πλήξει το 2007 την περιοχή της Νιγκάτα.

Όπως δήλωσε σχετικά ο πρόεδρος της Tepco, Masataka Shimizu, η εταιρεία εργάζεται για τη βελτίωση της αντισεισμικότητας του προβληματικού αντιδραστήρα με στόχο να τον θέσει σε λειτουργία ως το τέλος του έτους.

Εντωμεταξύ, ο Shimizu δήλωσε πως η Tepco βρίσκεται στη διαδικασία εκπόνησης συγκεκριμένου σχεδίου για την ψύξη των πυρηνικών αντιδραστήρων στη Φουκουσίμα, αλλά και για την αποζημίωση των πληγέντων της περιοχής, χωρίς ωστόσο να αναφερθεί σε σαφή χρονοδιαγράμματα και κόστη.

econews

This is your new blog post. Click here and start typing, or drag in elements from the top bar.

Την άντληση ραδιενεργού ύδατος από τα υπόγεια του πυρηνικού εργοστασίου της Φουκουσίμα ξεκίνησε η Tepco, διαχειρίστρια εταιρεία της μονάδας. H άντληση 25.000 τόνων μολυσμένου νερού από τα υπόγεια του κτηρίου που στεγάζει μια τουρμπίνα στον τομέα 2 της μονάδας, θα επιτρέψει στους εργάτες της Tepco να προχωρήσουν με τις εργασίες επιδιόρθωσης των ζωτικής σημασίας συστημάτων ψύξης των αντιδραστήρων, που τέθηκαν εκτός λειτουργίας εξαιτίας του τσουνάμι της 11ης Μαρτίου.

Τη Δευτέρα, η Tepco ανακοίνωσε πως θα χρειαστούν εννέα περίπου μήνες για την οριστική ψύξη των αντιδραστήρων της μονάδας στη Φουκουσίμα, με κυβερνητικά στελέχη να εμφανίζονται επιφυλακτικά απέναντι σε αυτή την πρόβλεψη.

Συνολικά, στους αντιδραστήρες και τα κτήρια των τουρμπινών ψύξης λιμνάζουν 70.000 τόνοι ραδιενεργού νερού που πρέπει να αντληθούν.

Παράλληλα, η Tepco επιχειρεί να «καθαρίσει» το ραδιενεργό νερό, ώστε να το επαναχρησιμοποιήσει στη διαδικασία ψύξης των αντιδραστήρων.

Σημειώνεται πως η εταιρεία επιβλέπει την κατάσταση στους αντιδραστήρες με ειδικά τηλεχειριζόμενα  ρομπότ, καθώς τα επίπεδα ραδιενέργειας βρίσκονται σε επικίνδυνα υψηλά επίπεδα για τον ανθρώπινο οργανισμό.

econews

Τα τελευταία 24ωρα αγωνιούμε για την εξέλιξη της πυρηνικής κρίσης στην Ιαπωνία. Δυστυχώς όμως, δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό από την εποχή του Τσερνόμπιλ.

Περίπου 800 περιστατικά που σχετίζονται με σημαντικές διαρροές ραδιενέργειας, έχουν επισήμως καταγραφεί από τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (IAEA), πράγμα που καταδεικνύει με τον πλέον εμφατικό τρόπο αυτό που υποστηρίζει εδώ και δεκαετίες η Greenpeace: Η πυρηνική ενέργεια είναι από τη φύση της επικίνδυνη.

Η ιστορία της πυρηνικής ενέργειας είναι μία ιστορία γεμάτη ατυχήματα: από περιπτώσεις μερικής τήξης των αντιδραστήρων μέχρι διαρροή ραδιενέργειας και βλάβης των συστημάτων.

Η ΙΑΕΑ έχει δημιουργήσει μία κλίμακα επικινδυνότητας, από το 1 έως το 7, με την οποία αξιολογεί τα περιστατικά ατυχημάτων. Εκτός του Τσερνόμπιλ, που αναφέρεται ως κατηγορία 7 (ανώτατη), στην ειδική κλίμακα INES, έχουν επισήμως καταγραφεί:

-4 περιστατικά επιπέδου 4 σε Ιαπωνία, Ινδία, Βέλγιο και Αίγυπτο

-31 περιστατικά επιπέδου 3, εκ των οποίων 12 σε πυρηνικούς αντιδραστήρες σε 19 χώρες, όπως ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Ισπανία, Γαλλία και Μεγάλη Βρετανία

-254 περιστατικά επιπέδου 2, εκ των οποίων 132 σε πυρηνικούς αντιδραστήρες σε 34 χώρες

Πόσα ακόμα τέτοια περιστατικά χρειαζόμαστε για να καταλάβουμε ότι η πυρηνική ενέργεια είναι εξαιρετικά επικίνδυνη;

Συνοπτικό ιστορικό των σημαντικότερων περιστατικών

Καζιβαζάκι-Καρίβα, Ιαπωνία, Ιούλιος 2007

Ένας σεισμός μεγέθους 6,7 της κλίμακας ρίχτερ χτύπησε το μεγαλύτερο πυρηνικό σταθμό του κόσμου, που αποτελείται από 7 μεγάλους αντιδραστήρες, στη δυτική Ιαπωνία. Κανένας από τους αντιδραστήρες δεν είχε σχεδιαστεί για ένα σεισμό τέτοιου μεγέθους, καθώς η περιοχή θεωρούταν χαμηλής σεισμικής δραστηριότητας.

Λόγω των κατεστραμμένων δρόμων από το σεισμό, χρειάστηκαν πολλές ώρες για τους πυροσβέστες να φτάσουν το σταθμό και να θέσουν την κατάσταση υπό έλεγχο, ενώ μία μεγάλη εκκένωση θα ήταν αδύνατη για τον ίδιο λόγο. Η ζημιά στο σταθμό ήταν μεγάλη με αποτέλεσμα να τεθεί για μεγάλο διάστημα εκτός λειτουργίας, ενώ μέχρι και σήμερα κάποιοι από τους αντιδραστήρες δε λειτουργούν.

Φόρσμαρκ, Σουηδία, Ιούλιος 2006

Μετά από βραχυκύκλωμα σταμάτησε η λειτουργία ψύξης του αντιδραστήρα ενώ δε λειτούργησαν και οι εφεδρικές ντιζελογεννήτριες.

Πέρασαν περίπου 22 λεπτά πριν κατορθώσει το προσωπικό να επαναφέρει το σύστημα ψύξης.

Σύμφωνα με τον Λαρς-Όλοφ Χόγκλουντ (πρώην εργαζόμενο στο Φόρσμαρκ), χρειάζονταν μόλις 30 λεπτά για να εκδηλωθεί βλάβη στον αντιδραστήρα από την υπερθέρμανση, ενώ σε 2 ώρες θα επερχόταν η τήξη του πυρήνα.

Μετά από ειδικό έλεγχο εντοπίστηκε παρόμοιο ελάττωμα  και σε άλλους αντιδραστήρες.

Κοζλοντούι, Βουλγαρία, Μάρτιος 2006

Μία παραλίγο τραγωδία, που ενδεχομένως να είχε σοβαρές συνέπειες και για τη χώρα μας, αποφεύχθηκε τελευταία στιγμή στο Κοζλοντούι της Βουλγαρίας.

Σε ένα σύγχρονο αντιδραστήρα πεπιεσμένου ύδατος (το σύνηθες είδος που χρησιμοποιείται στη Δύση), οι ράβδοι ελέγχου κόλλησαν με αποτέλεσμα για ένα διάστημα ο αντιδραστήρας να λειτουργούσε χωρίς σύστημα παύσης λειτουργίας σε περίπτωση ανάγκης!

Χρειάστηκαν μάλιστα πολλοί μήνες για να αναφέρουν επισήμως οι αρχές το περιστατικό.

Σύμφωνα με τον πρώην επικεφαλή της βουλγαρικής υπηρεσίας πυρηνικής ασφαλείας, ήταν «σαν να οδηγούσες ένα τρένο με την ανώτατη ταχύτητα χωρίς να έχεις φρένα».

Ντέβιντ Μπες, ΗΠΑ, Μάρτιος 2002

Για λίγο αποσοβήθηκε η πυρηνική καταστροφή στη χώρα με τους περισσότερους πυρηνικούς αντιδραστήρες, όταν ανακαλύφθηκε ότι είχε διαβρωθεί το μεταλλικό περίβλημα του δοχείου πιέσεως του αντιδραστήρα.

Αν και υποτίθεται ότι ο πυρήνας ελεγχόταν τακτικά, η διάβρωση είχε περάσει απαρατήρητη περίπου για μία δεκαετία! Ως αποτέλεσμα, οι υπεύθυνοι τεχνικοί καταδικάστηκαν για πλαστογράφηση αναφορών επιθεωρήσεων.

Τοκάι Μούρα, Ιαπωνία, Σεπτέμβριος 1999

Ένα σοβαρό ατύχημα που προκλήθηκε όταν 3 τεχνικοί, παραβιάζοντας τα πρωτόκολλα ασφαλείας, τοποθέτησαν εμπλουτισμένο ουράνιο κατά 19% αντί για 3-5% που ανέφεραν οι προδιαγραφές και τοποθέτησαν και τα 16 κιλά του διαλύματος στον πυρήνα αντί για 2,4.

Η ανεξέλεγκτη πυρηνική αντίδραση που ακολούθησε είχε ως αποτέλεσμα τη διαρροή σημαντικών ποσοτήτων ραδιενέργειας προς τις γύρω περιοχές που διέμεναν χιλιάδες ανυποψίαστοι κάτοικοι.

Χρειάστηκε περισσότερο από μία ώρα προκειμένου να αντιληφθεί η εταιρεία τι είχε γίνει, να ειδοποιήσει τις αρχές και να εκκενωθεί η περιοχή.

Το επίπεδο της ακτινοβολίας περιμετρικά του σταθμού ήταν περίπου 15.000 πάνω από τα φυσιολογικά όρια.

Τα χαρακτηριστικά του ατυχήματος ήταν παρόμοια με αυτά του Τσερνόμπιλ: παραβίαση πρωτοκόλλων ασφαλείας, μία σειρά ανθρωπίνων λαθών και αδυναμία έγκαιρης ενημέρωσης των αρχών και του κοινού για τον κίνδυνο.

Οι έρευνες μάλιστα έδειξαν ότι η εταιρεία παραβίαζε τα πρωτόκολλα ασφαλείας, με σκοπό να αυξήσει την παραγωγή, ενώ δεν υπήρχε πρωτόκολλο εκτάκτου ανάγκης για τέτοιου είδους ατυχήματα καθώς κανείς δεν το θεωρούσε εφικτό.

Σίκα, Ιαπωνία, 1999

Κατά τη διάρκεια τακτικού ελέγχου των συστημάτων ασφαλείας, τρεις ράβδοι ελέγχου ‘έπεσαν’ από τον αντιδραστήρα με αποτέλεσμα την έναρξη μίας ανεξέλεγκτης πυρηνικής αντίδρασης.

Τα εφεδρικά  συστήματα ασφαλείας δε λειτούργησαν και οι τεχνικοί έπρεπε να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα χειροκίνητα, κάτι για το οποίο χρειάστηκαν 15 λεπτά.

Αυτό έγινε κατά τη διάρκεια επανατροφοδοσίας του πυρήνα με καύσιμο και με ανοιχτές τις θύρες του δοχείου πίεσης, κάτι που θα μπορούσε να προκαλέσει την έκλυση ανεξέλεγκτα μεγάλων ποσοτήτων ραδιενέργειας.

Το ατύχημα κρατήθηκε μυστικό και αναφέρθηκε στην πυρηνική αρχή της χώρας μετά από 8 χρόνια!

Πηγή: Greenpeace

Για το econews

Περισσότερα από 6.000 κυβικά μέτρα αζώτου σκοπεύει να διοχετεύσει στον αντιδραστήρα 1 η εταιρία ηλεκτρικής ενεργείας Tepco. Σκοπός της ενέργειας αυτής είναι να αποτραπεί μια νέα πιθανή έκρηξη υδρογόνου, ενώ σύμφωνα με την εταιρεία, η επιχείρηση -που ίσως αρχίσει και σήμερα- αναμένεται να διαρκέσει πολλές ημέρες. Το άζωτο, ένα αδρανές αέριο, χρησιμοποιείται συχνά σε ευαίσθητες ζώνες αποθήκευσης για να μειώσει τα επίπεδα οξυγόνου και ν΄αντικαταστήσει έτσι μέρος της ατμόσφαιρας.

Οι εμπειρογνώμονες που βρίσκονται στον πυρηνικό σταθμό φοβούνται ότι η ποσότητα υδρογόνου θα συνεχίσει να αυξάνεται επικίνδυνα. Οι εκρήξεις υδρογόνου έχουν ήδη προκαλέσει σημαντικές ζημιές στο εξωτερικό κτίριο των δυο εκ των έξι αντιδραστήρων του πυρηνικού σταθμού.

Νωρίτερα πάντως, η διαχειρίστρια εταιρεία του πυρηνικού σταθμού ανακοίνωσε μια θετική εξέλιξη. Εκπρόσωπος της εταιρείας δήλωσε, ότι η διαρροή εμπλουτισμένου με ραδιενέργεια νερού, στη θάλασσα, έχει πλέον σταματήσει.

Οι μηχανικοί της Εταιρείας Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας Τόκιο, αγωνίζονταν σκληρά εδώ και ημέρες, στη σημαντικότερη πυρηνική καταστροφή μετά το Τσέρνομπιλ, μέχρι να πετύχουν να σταματήσουν τη διαρροή του ραδιενεργού ύδατος, που διέφευγε από ρήγμα εύρους 20 εκατοστών σε τσιμεντένιο αγωγό του αντιδραστήρα 2.

Αφού απέτυχαν οι προσπάθειες με τη χρήση αρχικά τσιμέντου και στη συνέχεια χημικού υδρόφιλου πολυμερούς, τελικά το ρήγμα σφραγίστηκε, όπως ανακοίνωσε η εταιρεία, με τη χρήση υαλινομερούς υλικού.

Από την άλλη πλευρά η κυβέρνηση της Ιαπωνίας σκοπεύει να εκταμιεύσει έκτακτο κονδύλι ύψους 3 τρισεκατομμυρίων γιεν, δηλαδή περίπου 35 εκατομμυρίων δολαρίων, ως πρώτη δόση πρόσθετης δαπάνης στον προϋπολογισμό για την ανακούφιση των θυμάτων από την καταστροφή. Η πληροφορία δημοσιεύεται στην εφημερίδα Ασάχι.

Βασισμένη σε προσχέδιο νόμου της κυβέρνησης για έκτακτο κονδύλι στον προϋπολογισμό, η εφημερίδα αναφέρει ότι η ιαπωνική κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο να προσφύγει σε δάνειο προκειμένου να χρηματοδοτήσει την έκτακτη δαπάνη στον προϋπολογισμό.

Χθες προκάλεσε παγκόσμια ανησυχία η νέα ανακοίνωση της εταιρείας TEPCO, σύμφωνα με την οποία στο θαλασσινό νερό κοντά στην τσιμεντένια τάφρο που έχει υποστεί ρωγμή στον πυρηνικό σταθμό της Φουκουσίμα, ανιχνεύτηκαν επίπεδα ραδιενεργού ιωδίου 7,5 εκατομμύρια φορές υψηλότερα από το νόμιμο όριο.

Στην Ιαπωνία, το νόμιμο όριο του ραδιενεργού ιωδίου στο θαλασσινό νερό είναι 0,04 μπεκερέλ ιωδίου-131 ανά κυβικό εκατοστό.

Το επίπεδο του ραδιενεργού ιωδίου στο θαλασσινό νερό που μετρήθηκε το Σάββατο ήταν 480.000 φορές υψηλότερο από το νόμιμο όριο στο νερό κοντά στον αντιδραστήρα αριθμός 1, ενώ ήταν 380.000 φορές υψηλότερο κοντά στον αντιδραστήρα αριθμός 3 και 350.000 φορές κοντά στον αντιδραστήρα αριθμός 4, μετέδωσε το πρακτορείο Jiji Press.

Πηγή Πρώτο Θέμα

Η απόφαση της εταιρίας TEPCO να απορρίψει 15.000 τόνους ραδιενεργού νερού στη θάλασσα, αλλά και τα υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας σε γάλα και λαχανικά, επιβεβαιώνουν δυστυχώς ότι η ραδιενεργός ρύπανση επεκτείνεται ήδη ανεξέλεγκτα. Η Greenpeace, με την παρουσία της επιστημονικής της ομάδας στην Ιαπωνία, συνεχίζει να αποκαλύπτει τα πραγματικά επίπεδα της ραδιενέργειας και να ζητά από την Ιαπωνική κυβέρνηση να προστατεύσει άμεσα ανθρώπους και περιβάλλον.

Μία απεγνωσμένη προσπάθεια για τη διαχείριση της κρίσης, αποτελεί το σχέδιο της TEPCO να απορρίψει 15.000 τόνους ραδιενεργού νερού στη θάλασσα.

Συγκεκριμένα, η εταιρία ανακοίνωσε ότι θα αδειάσει τις δεξαμενές από το υπάρχον ραδιενεργό νερό, προκειμένου να τις αξιοποιήσει για την αποθήκευση νερού με πολύ υψηλότερα επίπεδα ραδιενέργειας. Κάτι τέτοιο θα έχει σοβαρές επιπτώσεις για το περιβάλλον και την υγεία των ανθρώπων, για πολλά χρόνια.

Τις τελευταίες μέρες, βρέθηκαν ακόμα υψηλότερα επίπεδα ραδιενεργούς ρύπανσης σε δείγματα θαλασσινού νερού, που προέρχονται από αποστάσεις 40 χιλιομέτρων μακριά από τους αντιδραστήρες της Φουκουσίμα.

Φύκια που συλλέχθηκαν πριν δύο εβδομάδες, επίσης 40 χιλιόμετρα μακριά, είχαν ήδη ιδιαίτερα υψηλές συγκεντρώσεις ραδιοϊσοτόπων (2,540,000 μπεκερέλ/κιλό ιωδίου και 2,650,000 μπεκερέλ/κιλό καισίου), δηλαδή χιλιάδες φορές πάνω από τα όρια.

Πολλαπλασιασμός των επιπέδων αναμένεται από τη συνεχιζόμενη, ή ακόμα χειρότερα, την αυξανόμενη ρίψη ραδιενεργού νερού στη θάλασσα.

Επιπλέον, και δεδομένου ότι το 90% του χρόνου ο άνεμος φυσάει προς τη θάλασσα, αυτά που συμβαίνουν στη στεριά – εκκένωση περιοχών, μολυσμένο φαγητό και νερό με υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας – δεν αποτελούν παρά ένα μικρό δείγμα του τι συμβαίνει στη θάλασσα.

Μετρήσεις της Greenpeace σε τρόφιμα και γάλα

Μία δεύτερη ομάδα ειδικών στη ραδιενέργεια προστέθηκε στην ήδη υπάρχουσα επιστημονική ομάδα της Greenpeace στην Ιαπωνία, η οποία θα διενεργήσει μετρήσεις σε γάλα και λαχανικά.

Την περασμένη εβδομάδα, οι υψηλές μετρήσεις ραδιενέργειας από την ομάδα ειδικών της Greenpeace, επιβεβαιώθηκαν και από τις επίσημες κρατικές μετρήσεις, χωρίς όμως να έχουν ληφθεί επιπλέον μέτρα προστασίας.

Η Greenpeace κάλεσε την ιαπωνική κυβέρνηση να σεβαστεί τα επιστημονικά δεδομένα και την υγεία των ανθρώπων, ξεκινώντας από την επέκταση της ζώνης αποκλεισμού στα 30 χιλιόμετρα, περιμετρικά του πυρηνικού σταθμού.

Επιπλέον, ζήτησε να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην προστασία των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, όπως οι έγκυες γυναίκες και τα μικρά παιδιά, στις περιοχές που έχουν εντοπιστεί υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας.

Η Ιαπωνική κυβέρνηση πρέπει να αναλάβει συντονισμένα την ευθύνη για την προστασία του πληθυσμού.

Η αντίδραση της ιαπωνικής κυβέρνησης όμως εξακολουθεί να είναι σποραδική και αντικρουόμενη, με αποτέλεσμα ο ντόπιος πληθυσμός να βρίσκεται σε σύγχυση και να μην προστατεύεται επαρκώς.

Η ειδικός σε θέματα ραδιενέργειας της διεθνούς Greenpeace, Rianne Teule, δήλωσε:

«Είναι ιδιαίτερα σημαντικό οι άνθρωποι που ζουν εδώ να έχουν σωστή πληροφόρηση και οι φωνές τους να ακουστούν, ώστε να μην υποτιμηθούν από την ιαπωνική κυβέρνηση και την πυρηνική βιομηχανία οι σοβαρότατες επιπτώσεις αυτής της καταστροφής. Οι υπεύθυνοι για αυτή την καταστροφή πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη για την προστασία του πληθυσμού και την αποζημίωση όσων έχασαν τις περιουσίες τους.»

Απεξάρτηση τώρα και από την πυρηνική ενέργεια!

Οι παραπάνω εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι η πυρηνική ενέργεια δεν έχει καμία θέση σε ένα σύγχρονο και ασφαλή ενεργειακό σχεδιασμό. Η Ιαπωνία πρέπει να εμμείνει στη δήλωση που έκανε την προηγούμενη βδομάδα για την ενίσχυση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και να εγκαταλείψει τα σχέδια για την κατασκευή 9 νέων πυρηνικών αντιδραστήρων μέχρι το 2020.

Η πυρηνική κρίση στην Ιαπωνία και οι τραγικές της συνέπειες επιβεβαιώνουν το πάγιο αίτημα της Greenpeace για άμεση απεξάρτηση από κάθε είδος βρώμικης ενέργειας, όπως τα πυρηνικά, το πετρέλαιο και ο άνθρακας. Ποτέ δεν ήταν πιο άμεση η ανάγκη για στροφή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την εξοικονόμηση ενέργειας, για ένα ασφαλές και καθαρό ενεργειακό μέλλον.

econews

Οι προσομοιώσεις που ζήτησε η Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας δείχνουν ότι το ραδιενεργό νερό από τη Φουκουσίμα πιθανότατα δεν θα απειλήσει το Τόκιο. Λίγο έξω από τις ακτές, η συγκέντρωση του ραδιενεργού ιωδίου είναι εκατομμύρια φορές πάνω από το νόμιμο όριο, ωστόσο οι ωκεανογράφοι εκτιμούν ότι το περιβάλλον δεν απειλείται λόγω της αραίωσης στον ωκεανό. Προκειμένου πάντως να καθησυχάσει το κοινό, το Τόκιο θέσπισε για πρώτη φορά ανώτατο όριο ραδιενέργειας για τα ψάρια και τα θαλασσινά.

Η εξάπλωση των ραδιενεργών υλικών στον Ειρηνικό προσομοιώνεται με το μοντέλο Symphonie-NH του Πανεπιστημίου της Τουλούζης, το οποίο συνεργάζεται με τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ).

H ομάδα του Δρ Κλοντ Εστουρνέλ διευκρινίζει ωστόσο ότι, λόγω της μεγάλης αβεβαιότητας όσον αφορά την κίνηση των θαλάσσιων ρευμάτων, το μοντέλο δεν δίνει ακριβείς προβλέψεις αλλά μόνο πιθανά σενάρια.

Το θετικό είναι ότι από τη βορειοανατολική ακτή της Ιαπωνίας περνά το ισχυρό θαλάσσιο ρεύμα Κουροσίρο (το αντίστοιχο του Ρεύματος του Κόλπου στον Ειρηνικό), το οποίο εμποδίζει το μολυσμένο νερό να κινηθεί νοτιοδυτικά προς τον Κόλπο του Τόκιο.

Το μοντέλο Symphonie-NH τροφοδοτήθηκε με δύο επιμέρους σετ δεδομένων. Το πρώτο αφορά το ραδιενεργό νερό που χύνεται από το εργοστάσιο Φουκουσίμα Νταΐτσι απευθείας στον ωκεανό. Σε αυτή την περίπτωση, η προσομοίωση δείχνει ότι τα υψηλότερα επίπεδα ραδιενέργειας περιορίζονται σε απόσταση έως 5 χιλιομέτρων από την ακτή. Λόγω όμως των ανέμων και των ρευμάτων, ραδιοϊσότοπα σε χαμηλότερες συγκεντρώσεις εξαπλώνονται σε απόσταση 50 χιλιομέτρων βόρεια, νότια και ανατολικά της Φουκουσίμα.

Το δεύτερο σετ δεδομένων αφορά τα ραδιενεργά σωματίδια που απελευθερώθηκαν στην ατμόσφαιρα και αργότερα έπεσαν στη θάλασσα. Σε αυτή την περίπτωση η ζώνη εξάπλωσης είναι πολύ μεγαλύτερη, καθώς καλύπτει 600 χιλιόμετρα κατά μήκος της ακτής, ακόμα και μέχρι το Τόκιο, και φτάνει 150 χιλιόμετρα από τις ακτές μέσα στον ωκεανό. Το θετικό πάντως είναι ότι οι συγκεντρώσεις των σωματιδίων αυτών είναι 20 με 100 φορές μικρότερες σε σχέση με τα ραδιοϊσότοπα του μολυσμένου νερού.

Αραίωση

Σύμφωνα με μετρήσεις της Tepco, της εταιρείας που διαχειρίζεται το σταθμό Φουκουσίμα Νταΐτσι, η συγκέντρωση του ιωδίου-131 στο θαλασσινό νερό έξω από το εργοστάσιο ήταν στις 2 Απριλίου 7,5 εκατομμύρια φορές πάνω από το νόμιμο όριο. Δύο ημέρες αργότερα, είχε πέσει στις 5 εκατ. φορές πάνω από το όριο.

Μερικές εκατοντάδες μέτρα από το εργοστάσιο, η συγκέντρωση ιωδίου-131 ήταν μόλις 1.000 φορές πάνω από το όριο.

Η εταιρεία προειδοποίησε ότι το ραδιενεργό νερό έξω από το εργοστάσιο θα προκαλούσε «άμεσες βλάβες» σε όποιον έπεφτε μέσα. Διαβεβαίωσε πάντως ότι λόγω της αραίωσης των ραδιοϊσοτόπων στη θάλασσα δεν θα υπάρξουν «άμεσες επιπτώσεις» στο περιβάλλον.

Με την εκτίμηση αυτή συμφώνησαν δύο Αμερικανοί ειδικοί. «Ο ωκεανός είναι πολύ μεγάλος» σχολίασε ο Ουίλιαμ Μπάρνετ του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Φλόριντα.

Οι θαλάσσιοι οργανισμοί, εκτίμησε, είναι πιθανό να επηρεαστούν από την ακτινοβολία σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από το εργοστάσιο. Πέρα από αυτή την απόσταση δεν αναμένεται να υπάρξουν επιπτώσεις, «εκτός αν η κατάσταση κλιμακωθεί σε κάτι πολύ χειρότερο από αυτό που συμβαίνει τώρα».

Ανάλογη ήταν η εκτίμηση του Κεν Μπούσλερ του Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου του Γουντς Χολ στη Μασαχουσέτη. Όπως ανέφερε, οι συγκεντρώσεις ραδιενεργού ιωδίου και καισίου μειώνονται κατά 1.000 φορές από το εργοστάσιο μέχρι τα 30 χιλιόμετρα από την ακτή.

Όσον αφορά τα θαλασσινά, ο Μπούσλερ εκτίμησε ότι τα επίπεδα ραδιενέργειας θα ήταν ανιχνεύσιμα αλλά ακίνδυνα. Εκτίμησε μάλιστα ότι ο κίνδυνος από τα τρόφιμα αυτά θα ήταν αμελητέος σε σχέση με τη ραδιενέργεια στην οποία εκτίθεται ο πληθυσμός από το μολυσμένο πόσιμο νερό και τα γεωργικά και γαλακτοκομικά προϊόντα.

Για προληπτικούς λόγους, πάντως, η αλιεία έχει απαγορευτεί στη θαλάσσια περιοχή γύρω από τη Φουκουσίμα.

Επίσης, η ιαπωνική κυβέρνηση θέσπισε για πρώτη φορά ανώτατα επιτρεπτά επίπεδα ραδιενέργειας για τα ψάρια και τα θαλασσινά.

Το ιώδιο-131 έχει μικρό χρόνο ημιζωής και παύει να είναι επικίνδυνο σε διάστημα εβδομάδων. Το καίσιο-137 όμως έχει χρόνο ημιζωής περίπου 30 ετών και επιπλέον παρουσιάσει τάσεις βιοσυσσώρευσης.

Παρόλα αυτά, τα ανώτατα όρια που θέσπισε η κυβέρνηση για κάθε είδους τρόφιμα είναι μάλλον χαμηλά. Ακόμα και στην περίπτωση του ραδιενεργού σπανακιού που είχε εντοπιστεί τις προηγούμενες ημέρες, ειδικοί εκτίμησαν ότι θα έπρεπε να καταναλώσει κανείς τεράστιες ποσότητες για να φτάσει τα επίπεδα ακτινοβολίας που θα δεχόταν από μια αξονική τομογραφία.

Υπάρχει βέβαια και ο ψυχολογικός παράγοντας: «Ακόμα κι αν η κυβέρνηση λέει ότι τα ψάρια είναι ασφαλή, ο κόσμος δεν θα θέλει να αγοράσει θαλασσινά και ψάρια από τη Φουκουσίμα» προβλέπει ο Ιτσίρο Γιαμαγκάτα, ψαράς της περιοχής. «Πιθανότατα δεν θα μπορούμε να ψαρέψουμε εκεί για πολλά ακόμα χρόνια» είπε.